We did it!!!
Afgelopen zondag 16 september om 1.00 uur in de ochtend was het dan eindelijk zo ver. Na een jaar trainen mochten we een poging gaan wagen om Het Kanaal te trotseren. Nadat we pas op zaterdag rond het middaguur aan waren gekomen in Dover na een telefoontje de dag ervoor vanuit Ramsgate van de Channel Swimming & Piloting Federation om aub zo snel mogelijk te komen, zijn we er toch in geslaagd alles op tijd te regelen en zo werden we rond middernacht bij onze boot “Anastacia” in de haven van Dover verwacht. Op het laatste moment niet de beste voorbereiding (acclimatiseren, uitrusten en nog even rustig trainen), maar goed wij wisten ook niet dat het weer zo verschrikkelijk belangrijk is bij het oversteken van Het Kanaal dat je, als je de kans krijgt om te gaan, onmiddelijk ja moet zeggen, omdat je blij mag zijn dat je een kans krijgt!
Rond 0.45 uur voeren we de haven uit van Dover op weg naar Samphire Hoe Beach bij Folkstone iets onder Dover, samen met Shakespeare Beach één van de twee officiële vertrekpunten voor Kanaalzwemmers. Rond 1.00 uur sprong hier de eerste zwemmer in het water, ingevet met vaseline tegen schuurplekken en met neon knakstaven op zijn rug zwom Marcel naar het stand. Daar aangekomen werd vanaf de boot geroepen dat hij kon starten, de stopwatches werden aangezet en het avontuur was begonnen………op naar Frankrijk!! Na een uur in de sterren gezwommen te hebben was de volgende in lijn aan de beurt, dit was Arend. Hierna kwam Dirk, daarna Robert en als nummer 5 was het aan David om zijn uur vol te knallen. Na alle vijf een uur gezwommen te hebben was het weer de beurt aan nummer 1. Tijdens dit uur kwam de zon op, de filmbeelden die later volgen zullen laten zien hoe schitterend dit was, aangezien het goed helder weer was, het water mooi vlak was en Dirk heerlijk op de punt van de boot zat te filmen.
Zo draaide iedereen heel sterk zijn uren af, aan de lopende band passerden we grote olietankers, ferry’s en containerschepen totdat Robert in zijn tweede uur bezig was. Opeens nam de wind toe naar windkracht 5-6, met als gevolg dat de zee heel onrustig werd en we ons strakke schema van 11 uur aan de kant moesten zetten. De zee bleef zo onrustig en vooral aan boord van de boot was het niet prettig, maar de Franse kust kwam wel steeds dichterbij.
De schipper had verwacht dat we bij Cap Gris Nez aan zouden komen, maar vanwege de sterke stroming, het kerende tij en de harde wind vanuit het zuidwesten zijn we uiteindelijk ongeveer 40 kilometer noordelijker uitgekomen bij Sandgatte. Eerst dachten we even dat Dirk degene was die voet aan Franse wal mocht gaan zetten, maar hoe hard hij ook zwom, de stroming bracht hem veel noordelijker waardoor het onmogelijk werd om in zijn uur te eindigen. En dus was het aan Robert om na 13.37 uur het Franse strand op te lopen…….WE DID IT!!!
Na een heftige tocht terug werden we als helden onthaald door alle mensen die het zemmen van het Engels Kanaal een warm hart toedragen en geloof ons dat zijn er in Dover nogal wat. We hebben het goed gevierd en verder alle voorbereidingen getroffen en contacten gelegd voor volgend jaar.
Op naar volgend jaar, de foto’s en filmbeelden volgen snel.
Grt. het DCST.
